Κρίσιμο το επόμενο δίμηνο για τη χρηματοδότηση – Έκκληση σε Δήμο και Περιφέρεια να κινηθούν άμεσα για τη δημιουργία της πρώτης δομής στη Ζάκυνθο

Ένα ιδιαίτερα σημαντικό ζήτημα για δεκάδες οικογένειες στη Ζάκυνθο ανέδειξε ο Πρόεδρος των Ποπολάρων Μάριος Μπενίσης, αναφερόμενος στην ανάγκη δημιουργίας Στέγης Υποστηριζόμενης Διαβίωσης (ΣΥΔ) στο νησί και στην προσπάθεια να αξιοποιηθεί η χρηματοδοτική δυνατότητα που υπάρχει αυτή την περίοδο μέσω του επιχειρησιακού προγράμματος των Ιονίων Νήσων.

Το εγχείρημα βρίσκεται ακόμη σε αρχικό στάδιο, ωστόσο, όπως υπογράμμισε, υπάρχει μια συγκεκριμένη χρηματοδοτική ευκαιρία και απαιτείται άμεση κινητοποίηση του Δήμου Ζακύνθου και της Περιφέρειας Ιονίων Νήσων, ώστε να κατατεθεί ο απαραίτητος φάκελος και να μη χαθούν τα διαθέσιμα κονδύλια.

Ο Μάριος Μπενίσης περιέγραψε τη Στέγη Υποστηριζόμενης Διαβίωσης ως μια πραγματική κατοικία, όπου άνθρωποι με αναπηρία μπορούν να ζουν με αξιοπρέπεια, ασφάλεια και όσο το δυνατόν μεγαλύτερη αυτονομία.

«Αυτό είναι η Στέγη της Υποστηριζόμενης Διαβίωσης, όπως λέγεται επίσημα. Στην ουσία είναι ένα πραγματικό σπίτι που μπορούν να έχουν μια αξιοπρεπή αυτονομία και ασφάλεια άτομα με αναπηρία».

Όπως διευκρίνισε, η συγκεκριμένη δομή δεν αφορά το σύνολο των αναπηριών, αλλά συγκεκριμένες κατηγορίες, μεταξύ των οποίων άτομα στο φάσμα του αυτισμού και άτομα με σύνδρομο Down, ενώ μπορεί να αφορά επίσης ανθρώπους με κινητικές, οπτικές, ακουστικές ή πολλαπλές αναπηρίες, ανάλογα με το κατά πόσο μπορούν να υποστηριχθούν από το προσωπικό και τις ειδικότητες που θα διαθέτει η δομή.

Η ανάγκη, όπως εξήγησε, γίνεται ακόμη μεγαλύτερη όταν οι γονείς μεγαλώνουν και δεν μπορούν πλέον να προσφέρουν την ίδια φροντίδα στα παιδιά τους.

Ιδιαίτερα χαρακτηριστική ήταν η αναφορά του στην αγωνία των γονέων παιδιών που φοιτούν σε ειδικά σχολεία και στο τι πρόκειται να συμβεί όταν αυτά ενηλικιωθούν.

Όπως είπε, όταν δεν υπάρχει οικογενειακό περιβάλλον ικανό να στηρίξει το άτομο, η έλλειψη κατάλληλων δομών μπορεί να οδηγήσει σε ιδρυματική φροντίδα.

«Φανταστείτε έναν γονιό ενός παιδιού, ενός μαθητή του ειδικού σχολείου, που μελλοντικά, σε όλη του τη ζωή, συνήθως εδώ στο νησί μας, τα παιδιά αυτά, αν δεν υπάρχει το οικογενειακό περιβάλλον να τα βοηθήσει, καταλήγουν σε ιδρυματικές δομές. Θέλουμε να φύγουμε από αυτό που λέμε ιδρυματοποίηση».

Ο στόχος, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι να δημιουργηθεί ένα περιβάλλον όπου το άτομο με αναπηρία θα μπορεί να ζει είτε αυτόνομα είτε με την απαραίτητη υποστήριξη.

«Να κάνουμε τη λεγόμενη αποϊδρυματοποίηση, οπότε το παιδί να έχει την αυτονομία διαβίωσης ή σχεδιασμένη υποστηριζόμενη διαβίωση. Αυτός είναι και ο στόχος του σωματείου».

Το σημαντικότερο στοιχείο αυτή την περίοδο είναι ότι υπάρχει ενεργή πρόσκληση χρηματοδότησης στο επιχειρησιακό πρόγραμμα των Ιονίων Νήσων.

Σύμφωνα με τον κ. Μπενίση, Δήμος και Περιφέρεια μπορούν να κινηθούν για τη δημιουργία της πρώτης Στέγης Υποστηριζόμενης Διαβίωσης στη Ζάκυνθο, ενώ το σωματείο έχει ήδη ζητήσει επίσημα από τους δύο φορείς να προχωρήσουν τις διαδικασίες, σε συνεργασία μαζί του, ώστε να προλάβουν την προθεσμία της πρόσκλησης.

Το χρονικό περιθώριο είναι περιορισμένο, γεγονός που αυξάνει την πίεση προς τις αρμόδιες υπηρεσίες.

«Είναι δύσκολο, να σας πω την αλήθεια. Είχε χρειαστεί μέχρι τον Νοέμβριο και πήρε παράταση ευτυχώς το πρόγραμμα, γιατί δεν προλαβαίναμε».

Ο ίδιος σημείωσε ότι ήδη έχει υπάρξει κινητοποίηση και συνεργασία με φορείς που διαθέτουν τεχνογνωσία στο συγκεκριμένο αντικείμενο, με στόχο να πραγματοποιηθεί τριμερής συνάντηση Δήμου, Περιφέρειας και σωματείου και να εξεταστεί πρακτικά πώς μπορεί να προχωρήσει το έργο.

Ο κ. Μπενίσης ανέφερε ότι αντίστοιχες δομές λειτουργούν ήδη σε άλλα σημεία της Ελλάδας και ότι στα Ιόνια Νησιά υπάρχουν παραδείγματα στην Κεφαλονιά και την Κέρκυρα.

Μάλιστα, όπως ανέφερε, στην Κεφαλονιά υπάρχει ήδη μία δομή και έχει ξεκινήσει προσπάθεια για τη δημιουργία δεύτερης.

«Στα Ιόνια Νησιά, ξέρω σίγουρα για την Κεφαλονιά, ξέρω ότι έχει και η Κέρκυρα. Οπότε, από όσο ξέρω, μόνο εμείς δεν έχουμε ακόμα τέτοιο χώρο».

Η απουσία αντίστοιχης δομής στη Ζάκυνθο δημιουργεί ένα σημαντικό κενό για τις οικογένειες που αναζητούν λύσεις για το μέλλον των παιδιών τους.

Η Στέγη δεν θα αποτελεί απλώς έναν χώρο φιλοξενίας.

Βασικό στοιχείο της είναι η παρουσία εξειδικευμένου προσωπικού, ανάλογα με τις ανάγκες και το είδος των αναπηριών των ανθρώπων που θα φιλοξενούνται.

Όπως εξήγησε ο Μάριος Μπενίσης, προβλέπεται η παρουσία κοινωνικού λειτουργού, συμβούλου, εργοθεραπευτή, φυσιοθεραπευτή και λογοθεραπευτή, ανάλογα με τις ανάγκες της δομής.

Η προτεινόμενη δομή, σύμφωνα με όσα ανέφερε, θα μπορούσε να εξυπηρετήσει έως και 14 άτομα.

Ένα από τα κρίσιμα ζητήματα είναι η εξασφάλιση του κατάλληλου χώρου.

Ο κ. Μπενίσης αναφέρθηκε σε προφορική μέχρι σήμερα δέσμευση από το Κέντρο Κοινωνικής Πρόνοιας, σύμφωνα με την οποία θα μπορούσε να παραχωρηθεί στον Δήμο το οικόπεδο, ώστε στη συνέχεια ο Δήμος να αξιοποιήσει τη χρηματοδότηση του προγράμματος για την ανέγερση της Στέγης.

Όπως ανέφερε, το πρόγραμμα προβλέπει χρηματοδότηση μέχρι 500.000 ευρώ, με το ζήτημα της παραχώρησης του οικοπέδου όμως να μην έχει ακόμη ολοκληρωθεί θεσμικά.

«Δεν έχει παραχωρηθεί ακόμα. Δεν έχει γίνει ακόμα η διαδικασία».

Αυτό σημαίνει ότι απαιτούνται άμεσα αποφάσεις και συγκεκριμένες ενέργειες, ώστε να μετατραπεί η μέχρι σήμερα προφορική συνεννόηση σε επίσημη διαδικασία.

Το μήνυμα που απευθύνει προς Δήμο και Περιφέρεια είναι σαφές: η χρηματοδοτική ευκαιρία δεν πρέπει να χαθεί.

«Χρειαζόμαστε τη διάθεση από τον Δήμο, για να τρέξουν αυτό το κομμάτι. Από την Περιφέρεια για να μπορέσει να το τρέξει, γιατί είναι και κρίμα να χαθούν αυτά τα λεφτά».

Ο ίδιος αποκάλυψε ότι έχει ήδη πραγματοποιηθεί συνάντηση με τον αρμόδιο Αντιπεριφερειάρχη και πλέον αναμένει να οργανωθεί η τριμερής συνάντηση Δήμου, Περιφέρειας και σωματείου, προκειμένου να μπουν στο τραπέζι συγκεκριμένα βήματα.

Πίσω από τη διαδικασία των χρηματοδοτήσεων, των μελετών και των διοικητικών αποφάσεων υπάρχει ένα πολύ πιο βαθύ κοινωνικό πρόβλημα.

Είναι η αγωνία των γονέων για το τι θα απογίνουν τα παιδιά τους όταν οι ίδιοι δεν θα μπορούν πλέον να τα φροντίζουν.

Ο Μάριος Μπενίσης μετέφερε χαρακτηριστικά αυτή την αγωνία:

«Γιατί ποιος ξέρει; Το παιδί μετά, όταν φύγουν οι γονείς, πού θα καταλήξει, ποιος θα το φροντίσει;»

Παράλληλα, υπογράμμισε ότι η συγκεκριμένη δομή έχει διαφορετικό χαρακτήρα από άλλες δομές φιλοξενίας και δεν μπορεί να αντιμετωπίζει περιστατικά που δεν εντάσσονται στο πλαίσιο της υποστηριζόμενης διαβίωσης.

Παρά τις δυσκολίες, ο κ. Μπενίσης εκτιμά ότι υπάρχει ακόμη δυνατότητα να προχωρήσει η διαδικασία.

Όπως διευκρίνισε, η σημερινή προθεσμία αφορά την υποβολή του φακέλου και όχι την ολοκλήρωση της κατασκευής. Παράλληλα, ανέφερε ότι το πρόγραμμα έχει χρονικό ορίζοντα έως το 2030.

«Το πρόγραμμα είναι μέχρι τις 30 Δεκεμβρίου, όχι για να χτιστεί φυσικά. Για να καταφέρεις το φάκελο να κάνεις την αίτηση. Δηλαδή, το δικαίωμα των αιτήσεων είναι μέχρι το 2030. Οπότε υπάρχει χρονικό περιθώριο, αρκεί κάποιος από Δήμο ή Περιφέρεια να αναλάβει, να το τρέξει στην ουσία».

Ο ίδιος ξεκαθάρισε ότι το σωματείο είναι διαθέσιμο να συνεργαστεί με τους δύο Αυτοδιοικητικούς φορείς, καθώς διαθέτει και την απαραίτητη τεχνογνωσία από τη συμμετοχή του σε αντίστοιχες προσπάθειες.

«Χρειάζεται μια προγραμματική σύμβαση με το σωματείο, σαν φορέας κοινωνικής φροντίδας που είμαστε αναγνωρισμένοι. Ό,τι χρειάζεται με τον Δήμο, εννοείται ότι θα μας έχουν δίπλα τους και οι δύο».

Prisma Radio 90,2 · Μαριέττα Ποταμίτη 21-10-2026 (Τσουρουνάκης Γεώργιος – Μπενίσης Μάριος)