Η λεπτοσπείρωση βρέθηκε στο επίκεντρο μιας εκτενούς συνέντευξης, με αφορμή τα πρόσφατα περιστατικά που έχουν προκαλέσει ανησυχία στην τοπική κοινωνία. Όπως τονίστηκε από τον ιατρό παθολόγο Σιγούρο Θεοδόση η νόσος αποτελεί ένα διαχρονικό πρόβλημα για το νησί και όχι μια συγκυριακή έξαρση. Ο γιατρός, με πολυετή εμπειρία στην περιοχή από το 2009, ανέδειξε ότι τα κρούσματα ήταν πάντοτε παρόντα, με περιόδους έξαρσης κυρίως μετά από έντονες βροχοπτώσεις, γεγονός που συνδέεται άμεσα με τη φύση του βακτηρίου.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η λεπτοσπείρωση προκαλείται από ένα βακτήριο με περισσότερους από 200 ορότυπους παγκοσμίως. Στην Ελλάδα, και ειδικά στη Ζάκυνθο , επικρατεί ένας πιο ήπιος ορότυπος, κάτι που λειτουργεί ως πλεονέκτημα για τον πληθυσμό. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι η ασθένεια είναι ακίνδυνη. Αντίθετα, η έγκαιρη διάγνωση είναι καθοριστική, καθώς όταν η θεραπεία ξεκινήσει γρήγορα, η πιθανότητα θνησιμότητας μειώνεται σημαντικά, φτάνοντας σε πολύ χαμηλά ποσοστά.

Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην κλινική εικόνα της νόσου. Η περίοδος επώασης κυμαίνεται από 7 έως 14 ημέρες μετά την έκθεση στο βακτήριο. Τα πρώτα συμπτώματα περιλαμβάνουν υψηλό πυρετό, έντονες μυαλγίες ––, επίμονο και έντονο πονοκέφαλο που εντοπίζεται συχνά πίσω από τα μάτια, καθώς και ρίγη. Σε περιπτώσεις όπου η διάγνωση καθυστερήσει, η νόσος μπορεί να εξελιχθεί σε σοβαρότερη μορφή, με συμπτώματα όπως ίκτερος, αλλαγές στο χρώμα των ούρων και των κοπράνων, αναπνευστική δυσχέρεια, ερυθρότητα στα μάτια και γενικευμένη καταβολή. Στις πιο βαριές περιπτώσεις, μπορεί να προκληθούν σοβαρές επιπλοκές που οδηγούν ακόμη και στον θάνατο.

Ο γιατρός επεσήμανε ότι η διάγνωση από άλλες λοιμώξεις, όπως η γρίπη ή άλλες ιογενείς ασθένειες, είναι κρίσιμη. Ένα βασικό στοιχείο που πρέπει να κινητοποιεί τον ασθενή είναι η απουσία συμπτωμάτων από το αναπνευστικό σύστημα στα αρχικά στάδια. Δηλαδή, όταν υπάρχει υψηλός πυρετός και έντονος πονοκέφαλος χωρίς βήχα, καταρροή ή άλλα αναπνευστικά συμπτώματα, τότε πρέπει να εξετάζεται σοβαρά το ενδεχόμενο λεπτοσπείρωσης, ιδιαίτερα εάν υπάρχει σχετικό επιδημιολογικό ιστορικό.

Η μετάδοση της νόσου συνδέεται άμεσα με το περιβάλλον. Το βακτήριο επιβιώνει σε λιμνάζοντα νερά για μεγάλο χρονικό διάστημα, ακόμη και έως έξι μήνες. Η μόλυνση του ανθρώπου γίνεται μέσω επαφής με μολυσμένο νερό ή έδαφος, με το βακτήριο να εισέρχεται από μικρές εκδορές στο δέρμα ή μέσω των βλεννογόνων, όπως τα μάτια και το στόμα. Για τον λόγο αυτό, άτομα που εργάζονται στην ύπαιθρο ή ασχολούνται με αγροτικές δραστηριότητες διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο.

Τα μέτρα πρόληψης είναι απλά αλλά ουσιαστικά. Συνιστάται η χρήση γαντιών και γαλότσων κατά την εργασία σε χωράφια ή περιοχές με στάσιμα νερά, καθώς και η αποφυγή άμεσης επαφής με πιθανώς μολυσμένα νερά. Επιπλέον, είναι σημαντικό το καλό πλύσιμο του προσώπου και των χεριών μετά από έκθεση, ώστε να μειωθεί η πιθανότητα εισόδου του βακτηρίου στον οργανισμό.

Σε ό,τι αφορά τη θεραπεία, ο γιατρός υπογράμμισε ότι πρόκειται για μια αντιμετωπίσιμη νόσο, εφόσον διαγνωστεί έγκαιρα. Η θεραπευτική αγωγή περιλαμβάνει κοινά αντιβιοτικά και διαρκεί περίπου 8 έως 12 ημέρες, με πολύ καλά αποτελέσματα στις περισσότερες περιπτώσεις.

Παράλληλα, στη συνέντευξη έγινε αναφορά και στη γενικότερη εικόνα των λοιμώξεων την τρέχουσα περίοδο. Όπως σημειώθηκε, οι ιώσεις του αναπνευστικού παρουσιάζουν σημαντική ύφεση μετά το τέλος του χειμώνα, ενώ η γρίπη έχει σχεδόν εξαφανιστεί. Ωστόσο, κατά τους καλοκαιρινούς μήνες αναμένεται αύξηση άλλων λοιμώξεων, κυρίως λόγω της αυξημένης τουριστικής κίνησης.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσίασε και η σύγκριση του ελληνικού συστήματος υγείας με εκείνα του εξωτερικού. Ο γιατρός επεσήμανε ότι στην Ελλάδα υπάρχει πιο άμεση πρόσβαση σε γιατρούς, γεγονός που επιτρέπει ταχύτερη διάγνωση και αντιμετώπιση των ασθενειών. Αντίθετα, σε άλλες χώρες, οι ασθενείς συχνά αντιμετωπίζουν μεγάλες καθυστερήσεις μέχρι να εξεταστούν από ειδικούς, κάτι που μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την πορεία της υγείας τους.

Τέλος, έγινε αναφορά και στον χανταϊό, με τον ειδικό να ξεκαθαρίζει ότι δεν αποτελεί απειλή για την περιοχή μας καθώς δεν υπάρχουν τα απαραίτητα επιδημιολογικά δεδομένα για την παρουσία του. Αν και πρόκειται για μια πιο επικίνδυνη νόσο, η οποία μπορεί να προκαλέσει σοβαρές επιπλοκές, δεν σχετίζεται άμεσα με την τοπική πραγματικότητα και γενικότερα με την χώρα μας.

Η λεπτοσπείρωση παραμένει μια υπαρκτή απειλή, αλλά με σωστή ενημέρωση, προληπτικά μέτρα και έγκαιρη ιατρική παρέμβαση μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά, χωρίς πανικό αλλά με υπευθυνότητα.