Οι εξελίξεις γύρω από την αποκατάσταση του ΧΥΤΑ στον Σκοπό, αλλά και το συνολικό σχέδιο διαχείρισης απορριμμάτων στη Ζάκυνθο, παρουσιάστηκαν από τον Διευθυντή Τεχνικών Υπηρεσιών ΦΟΔΣΑ Ιονίων Νήσων .Θοδωρή Κάρδαρη με τον ίδιο να ξεκαθαρίζει ότι η διαδικασία έχει πλέον περάσει σε φάση υλοποίησης, έπειτα από χρόνια καθυστερήσεων.

Όπως εξήγησε, η διαγωνιστική διαδικασία έχει ολοκληρωθεί και υπάρχει ήδη ανάδοχος, ο οποίος έχει ξεκινήσει την εκπόνηση της οριστικής μελέτης εφαρμογής. Παράλληλα, βρίσκεται σε εξέλιξη γεωτεχνική μελέτη, η οποία θεωρείται κρίσιμη για την ασφάλεια και τη σταθερότητα του έργου. Μάλιστα, τόνισε ότι ορισμένες παρεμβάσεις που δεν σχετίζονται άμεσα με την αντιστήριξη ενδέχεται να ξεκινήσουν άμεσα, ενώ το συνολικό χρονοδιάγραμμα χαρακτηρίζεται «σφιχτό», με στόχο μέσα σε περίπου ενάμιση χρόνο να έχει ολοκληρωθεί το έργο ή να έχει περάσει στη φάση της μεταφροντίδας .

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στο γεγονός ότι ο χώρος έχει σταματήσει να λειτουργεί από το 2018, με αποτέλεσμα να έχουν χαθεί σχεδόν οκτώ χρόνια μέχρι να φτάσει το έργο στο σημερινό στάδιο. Στο διάστημα αυτό προέκυψαν σημαντικά εμπόδια, κυρίως σε σχέση με τις περιβαλλοντικές αδειοδοτήσεις και το ποιος φορέας έχει την ευθύνη για την αποκατάσταση. Τα ζητήματα αυτά επιλύθηκαν τελικά την περίοδο 2024-2025 με την παρέμβαση του Υπουργείου Περιβάλλοντος, το οποίο ανέλαβε κεντρικά τη διαδικασία .

Αναλύοντας τις τεχνικές παρεμβάσεις, υπογράμμισε ότι πρόκειται για ένα ιδιαίτερα δύσκολο έργο, λόγω της μορφολογίας της περιοχής. Θα πραγματοποιηθούν εκτεταμένα έργα αντιστήριξης τόσο στο πρανές του χώρου όσο και στο ρέμα που βρίσκεται από κάτω, ώστε να αποφευχθεί οποιαδήποτε μετακίνηση απορριμμάτων προς τη θάλασσα. Παράλληλα, θα γίνει αναδιάταξη των απορριμμάτων μέσα στα παλιά κύτταρα, εξισορρόπηση των φορτίων και στη συνέχεια επικάλυψη με ειδικά υλικά, χώμα και φυτεύσεις, ώστε να αποκατασταθεί περιβαλλοντικά ο χώρος .

Σημαντικό κομμάτι του έργου αφορά και τη διαχείριση των υδάτων. Προβλέπεται η κατασκευή έργων για την απορροή των ομβρίων, ώστε να μην αναμειγνύονται με τα στραγγίσματα των απορριμμάτων, καθώς και η επεξεργασία των υγρών που παράγονται. Όπως διευκρινίστηκε, λόγω της παλαιότητας των απορριμμάτων —που σε ορισμένες περιπτώσεις χρονολογούνται από το 1996— η παραγωγή στραγγισμάτων έχει πλέον μειωθεί σημαντικά, καθώς μεγάλο μέρος έχει μετατραπεί σε υλικό που προσομοιάζει με χώμα .

Αναφορά έγινε και στο ζήτημα του βιοαερίου, με τον ίδιο να σημειώνει ότι πλέον δεν παρατηρείται σημαντική παραγωγή, ενώ οι εργασίες που θα γίνουν αναμένεται να επιβεβαιώσουν πλήρως την κατάσταση. Μετά την ολοκλήρωση των παρεμβάσεων, ο στόχος είναι ο χώρος να ενταχθεί φυσικά στο περιβάλλον, ακολουθώντας τα χαρακτηριστικά της ευρύτερης περιοχής.

Σε ό,τι αφορά τα πρόστιμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επισημάνθηκε ότι προτεραιότητα αυτή τη στιγμή είναι η σωστή και έγκαιρη ολοκλήρωση του έργου. Στη συνέχεια, θα εξεταστεί σε συνεργασία με τα αρμόδια υπουργεία η δυνατότητα διαγραφής ή μείωσης των οικονομικών επιβαρύνσεων που έχουν συσσωρευτεί .

Παράλληλα, ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στο νέο μοντέλο διαχείρισης απορριμμάτων, με τη λειτουργία της νέας μονάδας στον Λιβα τριών ρευμάτων αποβλήτων. Όπως εξηγήθηκε, το σύστημα θα βασίζεται στον διαχωρισμό των ανακυκλώσιμων, των οργανικών και των σύμμεικτων απορριμμάτων. Ωστόσο, σήμερα η κατάσταση απέχει πολύ από τον στόχο, καθώς περίπου το 99% των απορριμμάτων καταλήγει ως σύμμεικτο, γεγονός που καθιστά επιτακτική την ανάγκη αλλαγής νοοτροπίας και ενίσχυσης των υποδομών .

Ο ίδιος στάθηκε ιδιαίτερα στο ζήτημα της διαλογής στην πηγή, επισημαίνοντας ότι εκεί βρίσκεται η πραγματική πρόκληση. Χωρίς σωστή διαλογή από τα νοικοκυριά, τα ξενοδοχεία και τις επιχειρήσεις εστίασης, καμία μονάδα δεν μπορεί να λειτουργήσει αποτελεσματικά. Όπως τόνισε, απαιτείται άμεσα ανάπτυξη υποδομών, ενημέρωση των πολιτών και αλλαγή κουλτούρας.

Τέλος, ανέδειξε το μέγεθος του προβλήματος, σημειώνοντας ότι στη Ζάκυνθο παράγονται περίπου 32.000 έως 33.000 τόνοι απορριμμάτων ετησίως, με τα δύο τρίτα να συγκεντρώνονται την περίοδο από τον Μάιο έως τον Οκτώβριο, λόγω της τουριστικής δραστηριότητας. Η εποχική αυτή πίεση καθιστά ακόμη πιο επιτακτική την ανάγκη για ένα λειτουργικό και βιώσιμο σύστημα διαχείρισης, το οποίο —όπως υπογράμμισε— βρίσκεται ακόμη σε πολύ αρχικό στάδιο.