Σοβαρά και διαχρονικά ζητήματα που ταλαιπωρούν χιλιάδες κατοίκους της Ζακύνθου ήρθαν ξανά στο προσκήνιο, μέσα από δημόσια τοποθέτηση από τον πρόεδρο των Μηχανικών Γιώργο Μοθωναίο με αιχμή τα παγωμένα σχέδια πόλεως και τις μεγάλες ελλείψεις στο αποχετευτικό δίκτυο. Πρόκειται για προβλήματα που εκκρεμούν εδώ και πάνω από δεκαπέντε χρόνια, δημιουργώντας αβεβαιότητα για τις περιουσίες των πολιτών και σοβαρά εμπόδια στην οργανωμένη ανάπτυξη του νησιού.

Όπως επισημάνθηκε, το πρόβλημα με τα σχέδια πόλεως ξεκινά ουσιαστικά από το 2010, όταν με τη διοικητική μεταρρύθμιση και την κατάργηση των νομαρχιακών διοικήσεων, η αρμοδιότητα πέρασε στους Δήμους. Από τότε, πέντε βασικά σχέδια πόλεως σε περιοχές όπως οι Κήποι, ο Πλάνος η Μπόχαλη, τα Καμίνια και το Γαϊτάνι Ντουρέικα παραμένουν στάσιμα, παρά τις υποσχέσεις και τις επαναλαμβανόμενες συζητήσεις. Άλλα απαιτούν εκτενή τεχνική δουλειά και άλλα λιγότερη, ωστόσο κανένα δεν έχει ολοκληρωθεί.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στο Γαϊτάνι , όπου η πράξη εφαρμογής έχει κατατεθεί από το 2010 αλλά δεν έχει κυρωθεί, γεγονός που δείχνει ότι με πολιτική βούληση και σωστό συντονισμό θα μπορούσε ήδη να έχει προχωρήσει. Τονίστηκε ότι τα σχέδια πόλεως δεν είναι απλώς πολεοδομικές εκκρεμότητες, αλλά ουσιαστικά αναπτυξιακά εργαλεία, καθώς συνδέονται με εισφορές σε γη και χρήμα, τη δημιουργία κοινόχρηστων χώρων, πλατειών, χώρων στάθμευσης και αναψυχής.

Παράλληλα, έγινε γνωστό ότι περισσότεροι από δέκα πολίτες έχουν ήδη προσφύγει σε δικηγόρους, αναζητώντας λύση μέσω της δικαστικής οδού, λόγω της μακρόχρονης αδράνειας. Επισημάνθηκε η έλλειψη επαρκούς στελέχωσης στις υπηρεσίες του Δήμου, με μόλις λίγους μηχανικούς να καλούνται να διαχειριστούν σύνθετους φακέλους, γεγονός που καθιστά αναγκαία την ανάθεση του έργου σε εξειδικευμένο τεχνικό σύμβουλο με εμπειρία στα σχέδια πόλεως.

Στο ίδιο πλαίσιο, έντονη ανησυχία εκφράστηκε και για την κατάσταση της αποχέτευσης στην πόλη της Ζακύνθου και σε τουριστικές περιοχές. Παρά τις εργολαβίες του παρελθόντος και τις χρηματοδοτήσεις, μεγάλα τμήματα της πόλης παραμένουν χωρίς ολοκληρωμένο αποχετευτικό δίκτυο, με αποτέλεσμα λύματα να καταλήγουν στο περιβάλλον, επιβαρύνοντας τη δημόσια υγεία και τη θάλασσα.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στο Πλάνο, το Καλαμάκι και τον Λαγανά, όπου η τουριστική ανάπτυξη έχει αυξηθεί, χωρίς όμως να έχει ακολουθήσει η αναγκαία υποδομή. Τονίστηκε ότι υπάρχουν «αόρατα» ή ημιτελή δίκτυα, χωρίς ολοκληρωμένες μελέτες και χωρίς σαφή στρατηγική, ενώ οι εξαγγελίες για νέες μελέτες δεν έχουν ακόμη μεταφραστεί σε συγκεκριμένα, ώριμα έργα.

Το συμπέρασμα που προκύπτει είναι σαφές: χωρίς ολοκλήρωση των σχεδίων πόλεως και χωρίς σύγχρονες υποδομές αποχέτευσης, η Ζάκυνθος παραμένει εγκλωβισμένη σε χρόνιες παθογένειες. Η ανάγκη για πολιτική βούληση, τεχνικό σχεδιασμό και άμεσες αποφάσεις αναδεικνύεται ως κρίσιμη, προκειμένου το 2026 να αποτελέσει επιτέλους σημείο καμπής για ζητήματα που ταλαιπωρούν το νησί εδώ και δεκαετίες.