Το Μουσείο Σολωμού και Επιφανών Ζακυνθίων αποτελεί ένα πραγματικό κόσμημα για την πόλη και το νησί, ένα σημείο αναφοράς που συχνά δεν αναγνωρίζεται όσο θα έπρεπε από την τοπική κοινωνία. Η πρόεδρος τού Μουσείου Σολωμού τόνισε ότι η αρμονική εικόνα που σχηματίζουν τα κτίρια της Καθολικής Εκκλησίας, του Μουσείου και των γύρω χώρων δημιουργεί ένα ενιαίο πολιτιστικό σύνολο, ένα «ιστορικό τρίγωνο» που εκτείνεται από την πλατεία Αγίου Μάρκου έως την πλατεία Σολωμού και θα μπορούσε να αναδειχθεί ακόμη περισσότερο με συγκεκριμένους κανόνες και περιορισμούς.

Η ανάγκη για συνολικό σχεδιασμό στο ιστορικό αυτό τμήμα της πόλης είναι διαχρονική. Παλιότερα υπήρξε ολοκληρωμένο σχέδιο από διακεκριμένο αρχιτέκτονα για την ανάδειξη της περιοχής, το οποίο όμως έμεινε αναξιοποίητο. Παράλληλα, η απουσία σταθερής πολιτικής για τη διαχείριση της πολιτιστικής κληρονομιάς έχει οδηγήσει ακόμη και στην απώλεια καταγραφών έργων τέχνης που είχαν συγκεντρωθεί στο παρελθόν από τον Δήμο.

Το μουσείο, ως νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου, καλείται να καλύψει μόνο του τα λειτουργικά του έξοδα, τις συντηρήσεις, τις επισκευές και τη μισθοδοσία, βασιζόμενο στα εισιτήρια και στις δωρεές. Τα οικονομικά προβλήματα είναι έντονα, καθώς για πολλά χρόνια δεν είχαν γίνει οι απαραίτητες παρεμβάσεις, με αποτέλεσμα σήμερα να συσσωρεύονται σοβαρές ανάγκες, από τη στεγανοποίηση της ταράτσας έως την αντικατάσταση των κλιματιστικών.

Παρά τις προσπάθειες εξεύρεσης χρηματοδότησης, οι ενισχύσεις που έχουν δοθεί δεν επαρκούν για να καλύψουν το σύνολο των αναγκών. Την ίδια στιγμή, υπάρχει ολοκληρωμένη μουσειολογική μελέτη, χρηματοδοτημένη από το Υπουργείο, η οποία όμως παραμένει ανενεργή, καθώς το μεγάλο ζητούμενο είναι η εφαρμογή της, που απαιτεί σημαντικούς πόρους.

Ιδιαίτερη αναφορά αξίζει και στο κτίριο της βιβλιοθήκης στην Παναγούλα, ένα έργο που υλοποιήθηκε με δωρεά του Σταύρου Νιάρχου και φιλοξενεί σημαντικές συλλογές βιβλίων σε άριστη κατάσταση. Παρά τα προβλήματα υγρασίας στο υπόγειο, υπάρχει έτοιμος φάκελος για ένταξη του κτιρίου σε πρόγραμμα ΕΣΠΑ, ώστε να αποκατασταθεί και να αξιοποιηθεί πλήρως ως χώρος πολιτισμού, εκδηλώσεων και έρευνας.

Το Μουσείο Σολωμού δεν είναι ένα τυχαίο μουσείο, αλλά ο χώρος που φιλοξενεί τα χειρόγραφα και τον τάφο του Εθνικού Ποιητή. Θα έπρεπε να συγκαταλέγεται στα σημαντικότερα μουσεία της χώρας, όμως αυτό προϋποθέτει στήριξη, συνεργασία και πολιτική βούληση. Ο πολιτισμός αποτελεί την ψυχή του τόπου και χρειάζεται τη συμβολή όλων, από την Πολιτεία έως την τοπική επιχειρηματική κοινότητα, ώστε να διατηρηθεί ζωντανός και προσβάσιμος.

Οι επισημάνσεις αυτές κατατέθηκαν από την κ. Πυλαρινού αναδεικνύοντας τις χρόνιες παθογένειες αλλά και τις δυνατότητες που υπάρχουν για το μέλλον του μουσείου, με στόχο να μη μείνει ο πολιτισμός στο περιθώριο αλλά να αποτελέσει κεντρικό άξονα ανάπτυξης για τη Ζάκυνθο.