Η πρόσφατη δημόσια συζήτηση για την εξαφάνιση ενός 16χρονου κοριτσιού, αλλά και τα ζητήματα που αναδείχθηκαν σε σχετική ημερίδα στη Ζάκυνθο, έφεραν ξανά στο προσκήνιο ένα βαθύ κοινωνικό και οικογενειακό πρόβλημα. Στην εκπομπή της Μαριέττας Ποταμίτη, η ψυχολόγος Μαίρη Καρακασίδη απαντησε στα ερωτήματα γύρω από το τι μπορεί να ωθήσει έναν έφηβο να απομακρυνθεί πλήρως από το οικογενειακό του περιβάλλον.

Η συμπεριφορά ενός παιδιού που επιλέγει να φύγει από το σπίτι και να διακόψει κάθε επικοινωνία συνδέεται συχνά με σοβαρά προβλήματα μέσα στην οικογένεια. Η έλλειψη ουσιαστικής σχέσης, ο φόβος της κριτικής και η αδυναμία ελεύθερης έκφρασης δημιουργούν ένα κλίμα στο οποίο ο έφηβος νιώθει ότι δεν ακούγεται και δεν γίνεται κατανοητός, με αποτέλεσμα να αναζητά διέξοδο μακριά από το οικείο του περιβάλλον.

Η καθημερινότητα των σύγχρονων οικογενειών επιβαρύνει περαιτέρω αυτή την κατάσταση. Οι γονείς εργάζονται πολλές ώρες, ο χρόνος επικοινωνίας μειώνεται και οι στιγμές διαλόγου αντικαθίστανται από βιαστικές συζητήσεις. Έτσι, η σχέση γονέα και παιδιού περνά κρίση, καθώς δεν καλλιεργείται η εμπιστοσύνη που είναι απαραίτητη για να νιώσει το παιδί ασφάλεια και στήριξη.

Η εφηβεία από μόνη της αποτελεί μια περίοδο έντονων σωματικών, ψυχολογικών και συναισθηματικών αλλαγών. Τα παιδιά καλούνται να διαχειριστούν άγχος, αυξημένες απαιτήσεις στο σχολείο, φροντιστήρια και συχνά υπερβολικές εξωσχολικές δραστηριότητες. Όταν η πίεση αυτή συνδυάζεται με υψηλές προσδοκίες από το οικογενειακό περιβάλλον, η χαρά της μάθησης ή του αθλητισμού μετατρέπεται σε βάρος και ψυχική εξάντληση.

Ιδιαίτερη αναφορά εκανε η κ.Καρακασίδη και στον ανταγωνισμό, τόσο στο σχολείο όσο και στον αθλητισμό. Πολλά παιδιά, αντί να απολαμβάνουν τη συμμετοχή τους, εγκλωβίζονται στην αγωνία της επίδοσης και της διάκρισης, βιώνοντας άγχος ή ακόμα και κρίσεις πανικού. Το ζητούμενο, όμως, είναι ο αθλητισμός και η μάθηση να λειτουργούν ως πηγές χαράς και ισορροπίας και όχι ως πεδία συνεχούς σύγκρισης.

Παράλληλα, το σχολείο συχνά αδυνατεί να προσεγγίσει σε βάθος την ψυχική κατάσταση κάθε παιδιού, καθώς η έμφαση παραμένει στους βαθμούς και στις επιδόσεις. Η απουσία επαρκούς ψυχολογικής στήριξης στερεί από τους μαθητές έναν ασφαλή χώρο έκφρασης, όπου θα μπορούσαν να μιλήσουν για τα συναισθήματά τους και τα βιώματά τους.

Τέλος, καθοριστικό ρόλο παίζει και η υπερβολική χρήση της τεχνολογίας. Το κινητό τηλέφωνο εισβάλλει από πολύ μικρή ηλικία στην καθημερινότητα των παιδιών, επηρεάζοντας τη φαντασία, την κριτική σκέψη και την ουσιαστική επικοινωνία. Τα παιδιά μιμούνται τα πρότυπα των ενηλίκων και όταν η οθόνη αντικαθιστά τον διάλογο, η απομάκρυνση γίνεται αναπόφευκτη.

Το μήνυμα που αναδεικνύεται είναι σαφές: χρειάζεται ένα βήμα πίσω από τον εγωισμό και τις υπερβολικές απαιτήσεις, περισσότερη ακρόαση και λιγότερη κριτική. Η αποδοχή του παιδιού όπως είναι, η καλλιέργεια ουσιαστικών σχέσεων και η επιστροφή σε πιο ανθρώπινες στιγμές μέσα στην οικογένεια αποτελούν ίσως το πιο ισχυρό αντίδοτο στη σιωπή και τη φυγή των εφήβων.

https://w.soundcloud.com/player/?url=https%3A//api.soundcloud.com/tracks/soundcloud%253Atracks%253A2250784730&color=%23ff5500&auto_play=false&hide_related=false&show_comments=true&show_user=true&show_reposts=false&show_teaser=true&visual=true

Prisma Radio 90,2 · Μαριέττα Ποταμίτη 20-1-2026 (Λιάσκος Αναστάσιος – Καρακασίδη Μαίρη)