Η κλιμακούμενη ένταση στη Μέση Ανατολή και το ενδεχόμενο μιας αμερικανικής στρατιωτικής επιχείρησης κατά του Ιράν βρέθηκαν στο επίκεντρο της συζήτησης με τον καθηγητή Διονύσιο Τσιριγώτη, ο οποίος, στην εκπομπή της Μαριέττας Ποταμίτη, ανέλυσε το σύνθετο γεωπολιτικό τοπίο και τις πιθανές εξελίξεις. Όπως υπογράμμισε, το ζήτημα δεν μπορεί να ιδωθεί ως μια συγκυριακή κρίση, αλλά ως μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής αναδιάταξης της περιφερειακής τάξης .

Ο κ. Τσιριγώτης τόνισε ότι η πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών δεν καθορίζεται αποκλειστικά από ορθολογικούς υπολογισμούς κόστους–οφέλους, αλλά επηρεάζεται από ένα πλέγμα θεσμικών, ιδεολογικών και στρατηγικών παραγόντων. Στο πλαίσιο αυτό, εξήγησε πως η Ουάσιγκτον επιδιώκει αφενός την αποτροπή του πυρηνικού προγράμματος της Τεχεράνης και αφετέρου τη διατήρηση της αξιοπιστίας της ως υπερδύναμης, καθώς και την προστασία των ενεργειακών και ναυτιλιακών διαδρομών.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στον ρόλο του Ισραήλ, το οποίο διαχρονικά αντιμετωπίζει το Ιράν ως στρατηγική απειλή. Ο καθηγητής σημείωσε ότι η επιρροή του ισραηλινού λόμπι στις ΗΠΑ αποτελεί μέρος της κανονικής λειτουργίας του αμερικανικού πολιτικού συστήματος, επηρεάζοντας τη διαμόρφωση της εξωτερικής πολιτικής, χωρίς αυτό να συνιστά θεωρία συνωμοσίας .

Αναφερόμενος στο ίδιο το Ιράν, επεσήμανε ότι πρόκειται για ένα σύνθετο υβριδικό πολιτικό σύστημα, όπου συνυπάρχουν θεοκρατικοί θεσμοί, εκλεγμένα όργανα και ισχυρά μη εκλεγμένα κέντρα εξουσίας, όπως το Σώμα των Φρουρών της Επανάστασης .. Παρά τις κοινωνικές αναταραχές και τις οικονομικές πιέσεις λόγω κυρώσεων, το καθεστώς διαθέτει, όπως είπε, μηχανισμούς ανθεκτικότητας και απορρόφησης κρίσεων.

Σε περίπτωση στρατιωτικού πλήγματος, ο κ. Τσιριγώτης εκτίμησε ότι αυτό θα περιοριζόταν κυρίως σε αεροπορικές ή πυραυλικές επιθέσεις, αποφεύγοντας χερσαίες επιχειρήσεις. Ωστόσο, προειδοποίησε πως η ενίσχυση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην περιοχή αυξάνει τον κίνδυνο γενικευμένης ανάφλεξης.

Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί και για την Ελλάδα το ενδεχόμενο κλιμάκωσης, δεδομένης της στρατηγικής σημασίας της Σούδας. Όπως σημείωσε, το Ιράν έχει δηλώσει ότι θα μπορούσε να πλήξει αμερικανικές βάσεις όπου κι αν βρίσκονται, γεγονός που εντείνει τους προβληματισμούς για τις περιφερειακές επιπτώσεις .

Αναφορικά με την Τουρκία, ο καθηγητής υποστήριξε ότι η Άγκυρα ακολουθεί μια πολυδιάστατη στρατηγική, επιχειρώντας να διατηρήσει ρόλο περιφερειακού διαμεσολαβητή, χωρίς όμως να επιθυμεί πλήρη κατάρρευση του Ιράν, καθώς μια τέτοια εξέλιξη θα αποσταθεροποιούσε συνολικά την περιοχή και θα ενίσχυε, μεταξύ άλλων, το κουρδικό ζήτημα .

Στην τοποθέτησή του, έκανε λόγο για μια διαχρονική αμερικανική στρατηγική «δημιουργικού χάους», με στόχο την αναδιάρθρωση της ευρασιατικής περιμέτρου, εκτιμώντας ότι το Ιράν αποτελεί τον τελευταίο ισχυρό πυλώνα αντίστασης σε αυτή τη λογική.. Το ερώτημα, όπως είπε, δεν είναι αν θα υπάρξει άμεσα μια επίθεση, αλλά ποιος είναι ο τελικός στρατηγικός στόχος των μεγάλων δυνάμεων.

Κλείνοντας, ο κ. Τσιριγώτης υπογράμμισε ότι η μόνη βιώσιμη λύση είναι η ύπαρξη σταθερών και λειτουργικών κρατών που θα μπορούν να διατηρούν ισορροπίες και να αποτρέπουν συγκρούσεις. Σε ένα περιβάλλον όπου τα κράτη της Μέσης Ανατολής έχουν αποδυναμωθεί, η διατήρηση της ισορροπίας ισχύος αποτελεί, όπως τόνισε, τη βασική προϋπόθεση για την αποφυγή μιας γενικευμένης σύρραξης