Την εκτίμηση ότι η σύγκρουση γύρω από το Ιράν μπορεί να εξελιχθεί σε μια μακρά και ιδιαίτερα επικίνδυνη γεωπολιτική κρίση εξέφρασε ο καθηγητής Διονύσης Τσιριγώτης, μιλώντας στην εκπομπή της Μαριέττας Ποταμίτη, επισημαίνοντας ότι η στρατιωτική πίεση δεν σημαίνει απαραίτητα και πολιτική κατάρρευση του ιρανικού καθεστώτος.

Όπως ανέφερε, το πολιτικό σύστημα του Ιράν έχει διαμορφωθεί από το 1979 με ισχυρούς θεσμούς και μηχανισμούς επιβίωσης. Το καθεστώς διαθέτει σημαντική στήριξη από τους Φρουρούς της Επανάστασης, ένα στρατιωτικό σώμα που αποτελεί βασικό πυλώνα της πολιτικής και οικονομικής ισχύος της χώρας, γεγονός που καθιστά εξαιρετικά δύσκολη την ανατροπή του ακόμη και μετά από σοβαρά στρατιωτικά πλήγματα.

Ο καθηγητής τόνισε ότι, παρότι η πρόσφατη επίθεση των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ πέτυχε σημαντικό τακτικό αποτέλεσμα, πλήττοντας την ιρανική στρατιωτική και πολιτική ηγεσία, αυτό δεν μεταφράζεται αυτομάτως σε στρατηγική ή πολιτική νίκη. Αντίθετα, σε συνθήκες πολέμου η κοινωνία συχνά συσπειρώνεται γύρω από το καθεστώς, ιδιαίτερα όταν θεωρεί ότι απειλείται η ίδια η επιβίωση του κράτους.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς η εμπλοκή σε μια μακροχρόνια σύγκρουση δημιουργεί πολιτικές και οικονομικές πιέσεις στο εσωτερικό της χώρας. Σύμφωνα με αναλύσεις που επικαλέστηκε, το ημερήσιο κόστος των επιχειρήσεων αγγίζει εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια, χωρίς να υπολογίζονται οι ευρύτερες οικονομικές συνέπειες και οι κοινωνικές αντιδράσεις.

Παράλληλα, υπογράμμισε ότι η στρατηγική των ΗΠΑ φαίνεται να στοχεύει στην αποδυνάμωση του ιρανικού καθεστώτος και ενδεχομένως στη διάσπασή του σε εθνοτικές οντότητες. Ωστόσο, όπως σημείωσε, τέτοια σενάρια είναι εξαιρετικά δύσκολο να υλοποιηθούν, καθώς το πολιτικό και στρατιωτικό σύστημα της χώρας είναι βαθιά εδραιωμένο.

Ο κ. Τσιριγώτης αναφέρθηκε επίσης στις πιθανές οικονομικές συνέπειες μιας παρατεταμένης κρίσης, επισημαίνοντας ότι η τιμή του πετρελαίου θα μπορούσε να εκτοξευθεί ακόμη και πάνω από τα 200 δολάρια το βαρέλι εάν η σύγκρουση συνεχιστεί. Μια τέτοια εξέλιξη θα προκαλούσε ισχυρές πληθωριστικές πιέσεις στην Ευρώπη, επηρεάζοντας την ενέργεια, τη βιομηχανία και συνολικά την οικονομική δραστηριότητα.

Τέλος, προειδοποίησε ότι ένα από τα πιο κρίσιμα σενάρια θα ήταν το ενδεχόμενο κλεισίματος των Στενών του Ορμούζ, από τα οποία διέρχεται μεγάλο μέρος της παγκόσμιας διακίνησης πετρελαίου και φυσικού αερίου. Μια τέτοια εξέλιξη θα είχε άμεσες και σοβαρές επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία και στην ενεργειακή ασφάλεια πολλών χωρών.

Κλείνοντας, ο καθηγητής εμφανίστηκε συγκρατημένα απαισιόδοξος για το πόσο γρήγορα μπορεί να αποκλιμακωθεί η κατάσταση, σημειώνοντας ότι η σύγκρουση έχει πλέον δημιουργήσει ένα στρατηγικό αδιέξοδο για όλες τις πλευρές και ότι οι επόμενες κινήσεις των μεγάλων δυνάμεων θα είναι καθοριστικές για την εξέλιξη της κρίσης.