Η έλλειψη αθλητικών εγκαταστάσεων και οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα σωματεία οδηγούν σε αδιέξοδο – Πρόταση για επιτροπή με τη συμμετοχή αθλητικών φορέων, αυτοδιοίκησης και μηχανικών, ώστε να καταγραφούν οι ανάγκες και να δρομολογηθούν συγκεκριμένες παρεμβάσεις

Το σοβαρό πρόβλημα των αθλητικών εγκαταστάσεων στη Ζάκυνθο, οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν καθημερινά τα αθλητικά σωματεία και η ανάγκη να υπάρξουν άμεσες και οργανωμένες λύσεις βρέθηκαν στο επίκεντρο της συνέντευξης στο ΠΡΙΣΜΑ 90,2 του Αλεξάν Χελβατζιάν ,προπονητή της ανδρικής ομάδας Βόλει ΑΣ Ζακύνθου ο οποίος αναφέρθηκε αναλυτικά στην κατάσταση που επικρατεί στο νησί, με αφορμή τις εξελίξεις στο τμήμα βόλεϊ του Αθλητικού Συλλόγου Ζακύνθου.

Ο κ. Χελβατζιάν εξέφρασε τη στενοχώρια του για την απόφαση που ανακοινώθηκε από την ομάδα, επισημαίνοντας ότι η έλλειψη κατάλληλων αθλητικών χώρων δημιουργεί συνθήκες που δυσκολεύουν ακόμη και τη συμμετοχή των συλλόγων στα πρωταθλήματα. Παράλληλα, ξεκαθάρισε ότι δεν επιθυμεί να μετατρέψει τη συζήτηση σε μια αντιπαράθεση για την απόδοση ευθυνών, αλλά να συμβάλει στην αναζήτηση ουσιαστικών λύσεων.

Στο επίκεντρο των προτάσεών του βρίσκεται η συγκρότηση μιας ειδικής επιτροπής, με τη συμμετοχή εκπροσώπων των αθλητικών σωματείων, της αυτοδιοίκησης και ανθρώπων που γνωρίζουν τις τεχνικές και χρηματοδοτικές δυνατότητες, ώστε να καταγραφούν οι πραγματικές ανάγκες, να καθοριστούν προτεραιότητες και να αναζητηθούν πόροι για την αποκατάσταση και την επέκταση των αθλητικών εγκαταστάσεων.

Ο Αλέξαν Χελβατζιάν ξεκίνησε την τοποθέτησή του εκφράζοντας τη στενοχώρια του για την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί, υπογραμμίζοντας ότι το πρόβλημα δεν αφορά μόνο ένα σωματείο, αλλά συνολικά τον αθλητισμό της Ζακύνθου.

Στη συνέχεια, έθεσε με σαφήνεια το ζήτημα της έλλειψης κατάλληλων χώρων προπόνησης, τονίζοντας ότι η αδυναμία ενός σωματείου να λειτουργήσει κανονικά λόγω των εγκαταστάσεων αποτελεί ένα σοβαρό πρόβλημα για τον τοπικό αθλητισμό.

«Δεν είναι φυσιολογικό μια αθλητική ομάδα να μην μπορεί να συμμετάσχει σε ένα πρωτάθλημα, επειδή δεν υπάρχουν κατάλληλες εγκαταστάσεις για να προπονηθεί. Θα συμφωνήσουμε ότι το πρόβλημα των αθλητικών υποδομών δεν αφορά μόνο τη Ζάκυνθο. Σε ολόκληρη την Ελλάδα υπάρχει αυτό το θέμα. Αυτό, όμως, δεν δικαιολογεί το γεγονός ότι δεν υπάρχουν επαρκείς αθλητικές εγκαταστάσεις στον τόπο μας».

Ο ίδιος απέφυγε να αποδώσει συγκεκριμένες ευθύνες σε πρόσωπα ή παρατάξεις, σημειώνοντας ότι η πραγματικότητα και τα προβλήματα είναι γνωστά. Κατά την άποψή του, το ζητούμενο δεν είναι να συνεχιστεί η αντιπαράθεση, αλλά να βρεθεί ένας αποτελεσματικός τρόπος αντιμετώπισης της κατάστασης.

«Δεν θέλω να μπω σε μια διαδικασία να επιρρίψω ευθύνες δεξιά και αριστερά. Αυτό είναι πολύ εύκολο να γίνει. Όλοι γνωρίζουμε την πραγματικότητα και τα προβλήματα των αθλητικών εγκαταστάσεων. Το δύσκολο, αλλά και το ουσιαστικό, είναι να βρούμε λύσεις για αυτά».

Από μια παρέα που έπαιζε βόλεϊ, σε οργανωμένο αθλητικό τμήμα

Αναφερόμενος στην πορεία του τμήματος βόλεϊ του Αθλητικού Συλλόγου Ζακύνθου, ο κ. Χελβατζιάν εξήγησε ότι η προσπάθεια ξεκίνησε από μια παρέα ανθρώπων που συναντιούνταν τα Σάββατα για να παίξουν βόλεϊ στο κλειστό της Παναγούλας.

Σταδιακά, η παρέα μεγάλωσε και οι συμμετέχοντες αποφάσισαν να οργανώσουν την προσπάθειά τους, προχωρώντας στη δημιουργία ενός τμήματος που θα μπορούσε να συμμετέχει σε επίσημες διοργανώσεις.

Όπως ανέφερε, το τμήμα βόλεϊ εγκρίθηκε το 2024, ενώ η απόφαση να συμμετάσχουν σε πρωτάθλημα συνδέθηκε και με την απουσία αντίστοιχης ομάδας στο νησί για πολλά χρόνια.

Η προσπάθεια αυτή, όπως προκύπτει από τη συνέντευξη, δεν περιορίστηκε στη συμμετοχή μιας ανδρικής ομάδας σε αγώνες. Στόχος ήταν να δημιουργηθεί ένα οργανωμένο αθλητικό περιβάλλον, με προοπτική ανάπτυξης και δυνατότητα συμμετοχής περισσότερων ανθρώπων στον αθλητισμό.

Η δημιουργία ενός τέτοιου τμήματος απαιτεί χρόνο, ανθρώπινη προσπάθεια και σταθερή οργάνωση. Όταν, όμως, δεν υπάρχουν επαρκείς εγκαταστάσεις και διαθέσιμες ώρες προπόνησης, ακόμη και μια προσπάθεια με προοπτικές ανάπτυξης κινδυνεύει να περιοριστεί.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και στη γυναικεία ομάδα, καθώς και στην προσπάθεια ανάπτυξης των ακαδημιών του συλλόγου.

Σύμφωνα με όσα ανέφερε ο κ. Χελβατζιάν, το 2025 το γυναικείο τμήμα συμμετείχε για πρώτη φορά σε πρωτάθλημα, φτάνοντας μέχρι τον τελικό της διοργάνωσης, χωρίς τελικά να εξασφαλίσει την άνοδο κατηγορίας.

Παράλληλα, ο σύλλογος προχώρησε στη δημιουργία ακαδημιών για αγόρια και κορίτσια ηλικίας από 6 έως 12 ετών, επιχειρώντας να δώσει στα παιδιά τη δυνατότητα να γνωρίσουν το βόλεϊ και να ασχοληθούν συστηματικά με το άθλημα.

Η ανάπτυξη των ακαδημιών αποτελεί ένα σημαντικό βήμα για τη διεύρυνση της αθλητικής δραστηριότητας στο νησί. Ωστόσο, η λειτουργία τους προϋποθέτει διαθέσιμους χώρους, κατάλληλες ώρες και συνθήκες που να επιτρέπουν την ασφαλή και οργανωμένη προπόνηση.

Το πρόβλημα, επομένως, δεν αφορά μόνο τις ανάγκες της ανδρικής ομάδας, αλλά επηρεάζει συνολικά τον σχεδιασμό και τη δυνατότητα εξέλιξης του συλλόγου.

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σημεία της συνέντευξης ήταν η περιγραφή του προγράμματος προπονήσεων της ανδρικής ομάδας, το οποίο, όπως ανέφερε ο κ. Χαλβατζιάν, παραμένει περιορισμένο από την προηγούμενη περίοδο.

Συγκεκριμένα, η ανδρική ομάδα προπονείται τη Δευτέρα από τις 14:30 έως τις 16:00 και το Σάββατο από τις 18:00 έως τις 20:00, με την προπόνηση του Σαββάτου να ολοκληρώνεται συνήθως στις 19:30, λόγω του αγώνα της επόμενης ημέρας.

Αυτό σημαίνει ότι η ομάδα καλείται να προετοιμαστεί για τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις με περιορισμένο χρόνο στο γήπεδο και χωρίς τη δυνατότητα συστηματικής προπόνησης τις ενδιάμεσες ημέρες.

Όπως περιέγραψε ο ίδιος:

«Είναι συγκεκριμένες οι ώρες, δεν έχει αλλάξει το πρόγραμμα. Για το ανδρικό τμήμα, είναι τη Δευτέρα από τις δυόμισι μέχρι τις τέσσερις και το Σάββατο από τις έξι μέχρι τις οκτώ, αλλά κάνουμε έξι με εφτάμιση, γιατί την επόμενη μέρα έχουμε αγώνα».

Η κατάσταση αυτή γίνεται ακόμη πιο δύσκολη όταν ληφθεί υπόψη ότι στο ίδιο κλειστό γυμναστήριο πρέπει να εξυπηρετηθούν και άλλα αθλήματα και σωματεία.

Η Παναγούλα αποτελεί βασικό χώρο άθλησης για το νησί, με αποτέλεσμα οι διαθέσιμες ώρες να μην επαρκούν για όλες τις ανάγκες. Το ζήτημα δεν είναι απλώς η κατανομή του υφιστάμενου χρόνου, αλλά η ανάγκη να δημιουργηθούν επιπλέον χώροι, ώστε να αποσυμφορηθούν οι υπάρχουσες εγκαταστάσεις.

Αντίστοιχες δυσκολίες αντιμετωπίζει και η γυναικεία ομάδα, η οποία προσπαθεί να προσαρμόσει το πρόγραμμά της στις περιορισμένες δυνατότητες του γηπέδου.

Όπως εξήγησε ο κ. Χελβατζιάν, οι αθλήτριες χρειάζεται αρκετές φορές να περιμένουν μέχρι να ολοκληρωθούν άλλες δραστηριότητες, προκειμένου να βρουν διαθέσιμο χρόνο για προπόνηση. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η παραμονή τους στο γήπεδο φτάνει μέχρι τη μία μετά τα μεσάνυχτα.

Ο ίδιος στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι πρόκειται για γυναίκες που έχουν οικογένειες και άλλες καθημερινές υποχρεώσεις, γεγονός που καθιστά ακόμη δυσκολότερη την προσπάθειά τους.

«Φανταστείτε ότι είναι γυναίκες και έχουν οικογένειες. Να πρέπει να αφήσεις τα παιδιά και να πας για προπόνηση».

Στη συνέντευξη συζητήθηκε και η δυνατότητα αξιοποίησης του κλειστού χώρου στο δεύτερο Γυμνάσιο, προκειμένου να φιλοξενηθούν ορισμένα αθλητικά τμήματα και να μειωθεί η πίεση που δέχεται η Παναγούλα.

Ο κ. Χελβατζιάν ανέφερε ότι βρίσκεται σε επικοινωνία με τη δημοτική αρχή, προκειμένου να προχωρήσουν οι διαδικασίες για την τοποθέτηση κατάλληλου δαπέδου.

Όπως επισήμανε, η παρέμβαση αυτή θα μπορούσε να επιτρέψει τη φιλοξενία επιπλέον τμημάτων και να δώσει μια πρώτη πρακτική απάντηση στο πρόβλημα.

«Είμαστε σε επικοινωνία με τη δημοτική αρχή και συγκεκριμένα με τον κύριο Στασινόπουλο. Κινούμε διαδικασίες να μπει κάποιο δάπεδο κάτω, ώστε να είναι εντάξει για να μπορέσουμε να φιλοξενηθούν κάποια τμήματα εκεί πέρα. Δηλαδή, να αποσυμφορηθεί μεν η Παναγούλα, αλλά να δημιουργηθούν νέοι χώροι».

Ο ίδιος διευκρίνισε, ωστόσο, ότι η αξιοποίηση του δεύτερου Γυμνασίου δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως μια μεμονωμένη λύση, χωρίς προηγουμένως να υπάρξει συντονισμός μεταξύ όλων των σωματείων που θα μπορούσαν να χρησιμοποιούν τον χώρο.

Θα πρέπει να καταρτιστεί ένα οργανωμένο πρόγραμμα, με συγκεκριμένες ώρες για κάθε άθλημα και κάθε σύλλογο, λαμβάνοντας υπόψη και τους περιορισμούς της εγκατάστασης, μεταξύ των οποίων είναι και το χαμηλό ύψος της οροφής.

Παράλληλα, ο κ. Χελβατζιάν αναγνώρισε ότι οι σύλλογοι που ήδη χρησιμοποιούν την Παναγούλα έχουν αναπτύξει καλή συνεργασία μεταξύ τους, στοιχείο που θεωρεί ιδιαίτερα σημαντικό για την εξεύρεση κοινά αποδεκτών λύσεων.

Ο Προπονητής υποστήριξε ότι η κατάσταση δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί αποκλειστικά με την κατανομή των ωρών στα υπάρχοντα γήπεδα. Κατά την εκτίμησή του, απαιτείται μια συνολικότερη αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο σχεδιάζεται και οργανώνεται ο αθλητισμός στο νησί.

«Πιστεύω ότι μπορεί να βρεθεί άμεσα λύση. Το θέμα είναι, και αυτό που θέλω να πω, ότι πρέπει να υπάρχει ενότητα και συνεργασία. Αυτή τη στιγμή χρειάζεται ενότητα. Πρέπει να ενώσουν τις δυνάμεις τους και οι παρατάξεις και οι θεσμικοί και οι αθλητικοί φορείς, ώστε να βρεθεί μια κοινή γραμμή για να σταματήσει αυτή η κατρακύλα που υπάρχει αυτή τη στιγμή».

«Θα ήθελα να υπάρχει ένα σημείο αφετηρίας, όχι αντιπαράθεσης, αλλά να αποδείξει η Ζάκυνθος ότι, όταν καθίσουμε στο τραπέζι αφήνοντας πίσω τα προσωπικά και τα παραταξιακά, μπορεί να βρεθεί λύση. Ο αθλητισμός προέχει αυτή τη στιγμή. Μπορούμε να φανταστούμε αθλητισμό χωρίς αθλητικές εγκαταστάσεις; Είναι σαν να μιλάμε για παιδεία χωρίς σχολεία».

Η τοποθέτηση αυτή αποτυπώνει το βασικό μήνυμα της συνέντευξης: οι ανάγκες των αθλητικών σωματείων δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται μέσα από μια διαρκή αντιπαράθεση, αλλά απαιτούν συντονισμένη προσπάθεια και συγκεκριμένο σχέδιο.

Η πρόταση για ειδική επιτροπή με συμμετοχή όλων των αθλητικών φορέων

Ιδιαίτερη σημασία έχει η πρόταση που παρουσίασε ο κ. Χελβατζιάν για τη δημιουργία μιας ειδικής επιτροπής, η οποία θα αναλάβει να αποτυπώσει την πραγματική κατάσταση των αθλητικών εγκαταστάσεων και να προτείνει συγκεκριμένες παρεμβάσεις.

Όπως ανέφερε, η αθλητική επιτροπή του νησιού είχε συνεδριάσει για τελευταία φορά τον Φεβρουάριο του 2025, σύμφωνα με όσα δήλωσε στη συνέντευξη, ενώ έκτοτε, όπως υποστήριξε, δεν υπήρξε σχετική ενημέρωση. Κατά την άποψή του, ο θεσμός δεν λειτουργεί στην πράξη όπως θα έπρεπε.

Η πρότασή του προβλέπει τη συγκέντρωση όλων των αθλητικών φορέων της Ζακύνθου και τη συγκρότηση μιας πενταμελούς ή επταμελούς επιτροπής. Η ακριβής σύνθεσή της θα μπορούσε να καθοριστεί στη συνέχεια, με βασικό κριτήριο τη συμμετοχή ανθρώπων που γνωρίζουν τις ανάγκες του αθλητισμού και τις δυνατότητες υλοποίησης έργων.

Στην επιτροπή, σύμφωνα με την πρόταση, θα πρέπει να συμμετέχουν εκπρόσωποι της αυτοδιοίκησης, μηχανικοί του Δήμου, άνθρωποι με γνώση των χρηματοδοτικών προγραμμάτων και των διαθέσιμων εργαλείων, όπως το ΕΣΠΑ, καθώς και εκπρόσωποι των αθλητικών σωματείων.

Περιγράφοντας αναλυτικά το σχέδιο, ο κ. Χελβατζιάν ανέφερε:

«Αυτό που προτείνουμε είναι να συγκεντρωθούν όλοι οι αθλητικοί φορείς της Ζακύνθου και να συγκροτηθεί μία πενταμελής ή επταμελής επιτροπή, δεν έχει σημασία ο αριθμός, με ανθρώπους που γνωρίζουν τον αθλητισμό και με εκπροσώπους της πολιτικής και της αυτοδιοίκησης. Μέσα σε αυτή την επιτροπή να υπάρχουν μηχανικοί του Δήμου, καθώς και άνθρωποι που γνωρίζουν διαθέσιμα χρηματοδοτικά προγράμματα ή εργαλεία, όπως το ΕΣΠΑ, για να βρεθεί μία λύση».

Ο ίδιος περιέγραψε τρία βασικά στάδια λειτουργίας της προτεινόμενης επιτροπής.

Πρώτον, καταγραφή όλων των αθλητικών εγκαταστάσεων. Θα πρέπει να συγκεντρωθούν στοιχεία για τους υφιστάμενους χώρους, την κατάστασή τους, τις δυνατότητες χρήσης τους και τις πραγματικές ανάγκες κάθε αθλήματος.

Δεύτερον, κατάρτιση οργανωμένου σχεδίου με προτεραιότητες και χρονοδιαγράμματα. Η καταγραφή θα πρέπει να οδηγήσει σε συγκεκριμένες προτάσεις για την αποκατάσταση των υφιστάμενων υποδομών, αλλά και για τη δημιουργία νέων χώρων όπου αυτό κρίνεται αναγκαίο.

Τρίτον, αναζήτηση χρηματοδότησης. Οι προτάσεις θα πρέπει να συνοδεύονται από συγκεκριμένη προσπάθεια εξεύρεσης πόρων, ώστε να μην παραμείνουν απλώς σχεδιασμοί χωρίς πρακτικό αποτέλεσμα.

Όπως υπογράμμισε:

«Ο στόχος αυτής της επιτροπής είναι αρχικά να καταγραφούν όλες οι αθλητικές εγκαταστάσεις της Ζακύνθου και να αποτυπωθούν οι πραγματικές τους ανάγκες. Στη συνέχεια, να καταρτιστεί ένα οργανωμένο σχέδιο με προτεραιότητες, συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα και σταδιακές αποκαταστάσεις των αθλητικών υποδομών. Και στο τέλος να αναζητηθούν άμεσα πόροι, ώστε οι προτάσεις αυτές να μην μείνουν για μία ακόμη φορά στα χαρτιά».

Ο κ. Χελβατζιάν επέμεινε ότι μια τέτοια επιτροπή θα πρέπει να λειτουργεί με γνώμονα το συμφέρον του αθλητισμού και όχι τις παραταξιακές αντιπαραθέσεις.

«Οι παρατάξεις αλλάζουν, οι διοικήσεις έρχονται και παρέρχονται. Οι άνθρωποι, όμως, που βρίσκονται καθημερινά δίπλα στα σωματεία, στους αθλητές και στα παιδιά παραμένουν και προσπαθούν. Και πολλές φορές εξαντλούνται και εγκαταλείπουν την προσπάθεια, γιατί αντιμετωπίζουν συνεχώς το ίδιο αδιέξοδο. Αυτό πρέπει να μας προβληματίσει όλους».

Ένα ακόμη βασικό σημείο της συνέντευξης αφορούσε την ανάγκη να προχωρήσουν άμεσα παρεμβάσεις, χωρίς ο αθλητισμός της Ζακύνθου να εξαρτάται αποκλειστικά από την υλοποίηση ενός μεγάλου έργου, όπως το κλειστό γυμναστήριο.

Ο κ. Χελβατζιάν υπογράμμισε ότι ένα μεγάλο έργο μπορεί να απαιτήσει πολλά χρόνια μέχρι να ολοκληρωθεί και να παραδοθεί προς χρήση. Στο μεταξύ, όμως, τα σωματεία έχουν ανάγκη από χώρους για να λειτουργήσουν, οι αθλητές χρειάζονται σταθερές συνθήκες προπόνησης και τα παιδιά πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να συμμετέχουν σε οργανωμένες αθλητικές δραστηριότητες.

Όπως δήλωσε:

«Αυτή τη στιγμή χρειαζόμαστε άμεσες λύσεις. Δεν μπορούμε να περιμένουμε μόνο τα μεγάλα έργα, το κλειστό γυμναστήριο να υλοποιηθεί, γιατί θα χρειαστούν πάρα πολλά χρόνια για να γίνει».

Ως παράδειγμα προς διερεύνηση ανέφερε τον Δήμο Κορίνθου, όπου, σύμφωνα με όσα δήλωσε ότι γνωρίζει, έχουν τοποθετηθεί δύο αθλητικά μπαλόνια μέσα σε έναν χρόνο, προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες των συλλόγων.

«Γιατί να μην εξετάσουμε κάθε διαθέσιμη δυνατότητα, ώστε να αυξηθούν οι χώροι άθλησης και να μπορέσουν τα σωματεία να λειτουργήσουν αξιοπρεπώς; Δεν είναι αδύνατο. Απλώς θέλει σχεδιασμό, συνεργασία, συγκεκριμένες ενέργειες και να υπάρχουν χρονοδιαγράμματα».